بسیاری از برندهای مواد غذایی که گزینههای بستهبندی جدید را ارزیابی میکنند، به دنبال کیسههای خروجی هستند. یک سوال کلیدی اغلب مطرح میشود: آیا تغییر به یک کیسه آبپاش، برند را ایمنتر میکند؟
ایمنی در اینجا دو لایه است. اولاً، خود مواد باید در تماس با غذا- ایمن باشند. دوم، بسته بندی نباید خطرات اضافی در طول حمل و نقل یا استفاده مصرف کننده ایجاد کند.
کیسه های دهانه به طور خودکار ایمنی بیشتری را ارائه نمی دهند. ایمنی به انتخاب مواد، کیفیت ساخت و تطابق مناسب با محصول بسته بندی بستگی دارد. نوع کیسه به تنهایی محافظت را تضمین نمی کند.
از نقطه نظر استفاده، کیسه های دهانه می توانند به کاهش خطرات خاص برند کمک کنند. کیسههای زیپدار سنتی یا کیسههای باز- پس از باز شدن کارایی آببندی خود را از دست میدهند. پودرها و سس ها به خصوص در برابر رطوبت و نشت پس از باز شدن آسیب پذیر هستند. هنگامی که مصرف کنندگان این محصولات را به طور نامناسب ذخیره می کنند و آنها را خراب می بینند، اغلب برند را مقصر می دانند. یک کیسه دهانه با درپوش پیچی، آب بندی مجدد قابل اعتمادی را فراهم می کند، قرار گرفتن در معرض هوا را محدود می کند و احتمال شکایت مصرف کنندگان مربوط به ذخیره سازی ضعیف را کاهش می دهد.
با این حال، کیسه های اسپاوت نیز نقطه ضعف جدیدی را معرفی می کنند. مهر و موم حرارتی بین دهانه و بدنه کیسه بحرانی ترین منطقه است. اگر فرآیند آب بندی حرارتی به درستی کنترل نشود، حمل و نقل دریایی در مسافت طولانی، فشار انباشته شدن و لرزش می تواند باعث خرابی یا نشت آب بندی شود. دسته ای از کیسه های معیوب که منجر به بازگرداندن محصول می شود می تواند به اعتبار یک برند آسیب جدی وارد کند. بسیاری از صادرکنندگان این درس را به سختی آموختهاند - طرحهای جذاب کیسههایی که در عملکرد آب بندی ناموفق هستند، به مشکل بزرگتری نسبت به مشکلی تبدیل میشوند که قرار بود حل کنند.
سازگاری مواد به همان اندازه مهم است. یک کیسه دهانه ای که برای پودر شیر سویا طراحی شده است، از ساختار فیلم متفاوتی نسبت به سس ها یا مایعات استفاده می کند. استفاده از کیسه-گرید پودر برای بسته بندی محصولات مایع منجر به نشت یا نشت می شود، حتی اگر دهانه خروجی یکسان به نظر برسد. برندهایی که مرحله تایید تناسب مواد با تامین کننده بسته بندی خود را رد می کنند در معرض خطر شکست پنهان هستند.
برای اینکه کیسه های اسپاوت برای برند شما کار کنند، چندین مرحله ضروری است.
ابتدا، تأیید کنید که همه مواد - فیلمها و دهانهها - با مقررات تماس با مواد غذایی در بازار صادرات هدف شما مطابقت دارند. در صورت لزوم باید-آزمایش شخص ثالث ترتیب داده شود. فقط به ظاهر تکیه نکنید.
دوم، به فرآیند آب بندی حرارتی دهانه توجه زیادی داشته باشید. برای بهینه سازی پارامترهای آب بندی برای شرایط لجستیکی واقعی مانند انباشتن ظروف و حمل و نقل جاده ای، با سازنده بسته بندی خود کار کنید. آزمایشهای شبیهسازی سقوط و تستهای فشردهسازی توصیه میشود.
سوم، ترکیب فیلم صحیح را بر اساس نوع محصول خاص خود - پودر، روغن- یا سس انتخاب کنید. طراحی یک کیسه نمی تواند همه برنامه ها را پوشش دهد.
به طور خلاصه، کیسه های فواره ای ذاتا ایمن تر نیستند. مزیت آنها در بهبود راحتی آب بندی مجدد برای کاربران نهایی است که می تواند اختلافات ناشی از ذخیره سازی نامناسب را کاهش دهد. در همان زمان، آنها یک نقطه خطر جدید در مهر و موم دهانه اضافه می کنند.
هنگامی که مواد به درستی انتخاب می شوند، محصول به درستی مطابقت می یابد، و فرآیند تولید به شدت کنترل می شود، کیسه های دهانه به یک دارایی برند تبدیل می شوند. اما اگر تصمیم صرفاً بر اساس زیبایی شناسی باشد و در عین حال سازگاری فرآیند و مواد را نادیده بگیرد، به همین راحتی می توانند به یک بدهی تبدیل شوند.