کیسه های فشرده سازی خلاء بر اساس ضخامت مواد، ساختار آب بندی و عمر مفید طبقه بندی می شوند و عموماً به سه طبقه تقسیم می شوند:-سطح ورودی،{1}}میانگین-، و{2}}بالا.
در مدلهای سطح ورودی{0}}معمولاً از مواد پلاستیکی کامپوزیت تک لایه یا نازکتر استفاده میشود. آنها دارای زیپ های استاندارد تک مسیر-و دریچه های هوای ساده هستند. با قیمت مناسب، برای ذخیرهسازی کوتاهمدت یا استفاده نادر-مثل سازماندهی فصلی موقت{6}}مناسب هستند، اگرچه ممکن است عملکرد آببندی آنها پس از استفاده طولانی مدت مکرر کاهش یابد.
مدلهای میانرده دارای مواد ضخیمتری هستند که اغلب از ساختارهای لایهای کامپوزیت چند لایه برای مقاومت در برابر سوراخشدگی استفاده میکنند. آنها به نوارهای آببندی مضاعف-راه یا تقویتشده ارتقا مییابند و کنترل جریان هوای پایدارتری را از طریق دریچههای بهبودیافته ارائه میدهند. این کیسه ها بیشتر در محیط های خانگی رایج هستند، این کیسه ها برای نگهداری وسایلی که نیاز به فشرده سازی طولانی مدت دارند، مانند ملافه و لباس، ایده آل هستند.
مدلهای پیشرفته-دوام و پایداری را در اولویت قرار میدهند، که دارای مواد ضخیمتر و تکنیکهای ساخت پیشرفتهتر مانند تقویتکننده گرما{1}}و طراحیهای بهینهشده برای نشت-است. برخی از آنها نوارهای آب بندی گسترده تر یا مکانیزم های سوپاپ ارتقا یافته را برای به حداقل رساندن بیشتر خطر نشت هوا ترکیب می کنند. این محصولات برای ذخیرهسازی طولانیمدت یا سناریوهایی که نیاز به باز کردن و آب بندی مکرر دارند، مانند چرخش فصلی یا جابهجایی در مسافت طولانی، مناسب هستند.
